Bir Cupcake Fiyaskosu



Yemek yapmaya koşullandığım görsellerimden biri :)

İşler gayet yolundaydı. 5 yıl önce evlendiğim zaman başlayan yemek yapma merakım bir kaç aksilik dışında iyi gidiyordu. Tattığım ve tarifini aldığım bir pastayı tutturup aynı tadı yakalayabilmiş durumdaydım. Tencere yemekleri yapmak tercihimdi genelde. Çünkü sağlıklıydı, bir kaç besin öğesi barındırıyordu, hamur işi doktorlarca pek tavsiye edilmiyordu vs. vs. Mesela annemin yoğurt çorbasını öğrenmiş ve evdeki gurme(!) kişiliğe bile beğendirmiştim. Hatta kayınvalidemden onun bir kaç versiyonunu dinleyip çabucak kavramıştım. Velhasılı yemek yapma konusunda fena değildim.

Derken kendime güvenim arttı ve başkasının yemeklerini eleştirecek duruma bile gelmiş hissettim kendimi. Yalan Dünya dizisinin ilk bölümünde Nurhayat'ın repliği zaman zaman ağzımdan çıkar oldu. Ev hanımlığı konusunda mükemmel bir insan olan Nurhayat diyordu ki ona hayran hayran bakan görümce adayına: "...Bu elmalı pastadaki cevizleri havanda dövüyorum ben şekerim. Yağını falan daha bir güzel veriyor, ağızda dağılıyor mis gibi...". Yemek blogu sahibesi arkadaşlara büyük bir cüretle tavsiyelerde bulunmuşluğum bile vardı.

Yemek kitaplarım bekarken de vardı ama pek ilgimi çekmiyorlardı. Yemek dergilerini keşfettiğim zamansa sırf fotoğrafları için bile almak ister duruma geldim. Oradaki yarışmalara katılıp kazanma hayalleri kurar oldum. E kendime özgü tariflerim vardı, değerlendirilmeliydi bunlar. Neyseki işi bu kadar ilerletmedim, kendime güvenimi sarsmadım.

Yine o dergilerden almıştım. Günlerce hayranlıkla fotoğraflarına bakmış ve nihayet içlerinden birini seçmiştim. Hem malzemeler evde mevcut hem de yapması kolaydı. Çok sevdiğim bitter çikolata vardı içinde. Çocukla yapılabilecek bir tarifti aynı zamanda. Neredeyse 15 dakikayı süren hazırlama süreci çocukla birlikte özene bezene bir saati bulmuştu. Tam tamına uyguladım tarifi hiç atlamadan! Ve sonuç:

yorumsuz!

Tam anlamıyla hüsrana uğradım. Yani bu görselden bu sonuç çıktı ya... Pes dedim kendi kendime! Bu tariften bu görseli çıkarabilen kişiye hediye verme etkinliği başlatmayı bile düşündüm az ve öz izleyici arkadaş kitlemle. Aslında yaparken yumurta olmadığı için merakla çırpmıştım kek malzemesini. Nasıl kabaracak diye düşünmüştüm. Kabardı kabarmasına fazlasıyla. Fakat tadı bayatlamış tatlı poğaça ile kaya gibi kurabiye arası bir şeydi. Çikolata sostan sonra yenebilecek duruma getiririm diye düşündüm. Öyle de oldu. Yenebilecek durumda oldu ama benim hem kendime güvenim hem de dergilere güvenim sarsıldı. Bereket ki misafirlerim geleceğinde denemedim. Tek tesellim henüz tüm şekerli tatları seven oğlumun bunu beğenmesi oldu. Ağzını yüzünü büke büke tadına bakan eşimi: "Beğenmediysen Ahmet Kerem yer bitirir!" diye azarladım. 2 paket çikolataya çok acıdım çok!